Predigt Feldgottesdienst Hof von Michael Ott vom 31. Juli 2011

Taufpredigt zum Gliichnis vom Sämann.
Das Gliichnis schtaht im Mk-Evangelium, Kapitel 3, i de Värs 3-8:

“Losed, en Puur isch mitem Chornsack uf sin Acher use go asäe. Und woner gsäet hät, isch echli uf de Wäg gfale und d'Vögel sind cho und händs ufpickt. Und echli isch uf felsige Bode gfale, und wo d'Sune cho isch, ischs abdoret. Und na echli isch under d'Dörn, und die sind mit em gwachse und händ's verschtickt. Aber de ganz Reschte isch uf guete Bode gfale und hät Frucht treit bis zu driisgfach. Und Jesus seit: Wer Ohre zum Lose hät, sell iez lose.“

Liebi Tauffamilie, liebi Gmeind da uf em Hof!

"De ganz Reschte isch uf guete Bode gfale und hät Frucht treit." Jesus zeiget ufs Wunder im Wachse i der Natur, und s'wird em zum Gliichnis für d'Arbet vo Gott a öis, für syni Gägewart und s'Cho vo sim Riich. Er nimmt es Bild us em Alltag: En Paläschtinaacher wird bi de Araber na hütt Ändi Juni abgärntet und bliibt dänn während der Trocheziit bis in Dezämber ine ligge. Jesus überspringt i sim Gliichnis d'Warteziit und gseht us däm tüüre Brachland grad e riifs Ährifäld cho, wo de 30-fach Ertrag git. 7,5-fach isch dozmal normal gsi, 10-fach isch scho guet, 30-fach, da mues ganz öppis bsunders dehinder sii. D'Evangelischte händs dänn schpöter na uf 60- und 100-fach gschteigeret, wo Jesus uferschtande gsii isch und er sälber als de Same vo Gott, als Gottes Wort gulte hät.

Zu sine Läbziite aber, woner die Gschicht verzellt hät, wie isch es do gsii? Hät nüd au er öppedie erfolglos in Gottesacher, is Mäntscheläbe inegsäet? Er hät doch nüt i de Händ gha, käs Diplom und kän Uuswiis, nu syni eigni Zueversicht. Er hät nüd emal zur Geischtlichkeit vo dozmal ghört, de Zimbermaa us Nazareth, em Josef sin Eltischte, wies em gseit händ. Und iez verkündet er Gottes Nächi, sis Riich fangi scho ah und ali seiged yglade. Und d'Lüüt säged: Me gschpürt und ghört eso nüt devo! Si händ sichs prächtig vorgschtellt und iez chunnts eso bescheide dethär! Si zwifled an em, nimmt er s'Muul ächt nüd z'voll? Chunnt würkli s'Riich vom Fride, vom Läbe?

Da verzellt er die Gschicht, wo nüd de Sämann s'Entscheidend dra isch, sondern de guet Bode, wo die Same laat wachse. Alem Widerstand z'trotz wachset die Ussaat und bringt gueti Frucht.
Jesus redt vo sim und öisem Gott, won is Vatter und Mueter isch. Und öisi irdischi, gwöndlichi Würklichkeit wird em durchsichtig für Gottes Würke an is. S'Wort Gottes sälber schaffet. Säe, das isch öppis, wo dur in cha würke; würke, wie s'Zeiche vo der Taufi, s'Chrüz us Wasser uf der Schtirne vom Lars Sven und vo öis allne, wo tauft sind. S'Zeiche vo der Taufi bedütet ja: Du ghörsch zu Gott!

Wo immer dä Same uusgsäet wird, da isch es gwüss, das er Frucht bringt, das er würkt. Gott säji grosszügig, au wänn öppe öppis dernäbe göng. Tänk a das, wo chunnt und wo Gott der schänkt und schtuun nu echli drüber, dass de Puur immer wider gaht und du au, und sät frisch, au wänn er weiss, es grahtet nüd ales. Die Zueversicht heb Gott mit öis, s'meischt fali uf guete Bode, seit Jesus. Tänk a das, wo-n-er dir gäh hät im Läbe, au mit em Schwäre zäme, aber schtuun wie-n-es Chind ab em Wasser, ab de Tier und Pflanze, a der ganze Natur grad jetz da obe ufem Hof mit sinere prächtige Ussicht - und säg em Schöpfer tanke und heb sim Garte Sorg: Er bruucht doch Lüüt, wo na chönd schtuune, wo sich wehred fürs Läbe, ebe wie Jesus sälber, wo scho Uferschtehigsluft um sich ume verbreitet mittzd i öiserer Todeswält. Ich wett schlüsse mit emene berüemte Gebätt vom Zürcher Schauspiler Ernst Ginsberg, wo scho länger gschtorbe isch:
"Ich bitte dich, Herr, um die grosse Kraft, diesen kleinen Tag zu bestehen, um auf dem grossen Weg zu dir einen kleinen Schritt weiter zu gehen."
Vill gueti Schritt, liebi Tauffamilie, liebi Gmeind, uf em Wäg bim Säe zwüschet Ärde und Himel, bim Läbe i sinere guete und schöne Schöpfig. Amen.